۞ عاشقانه در پاییز ۞

زندگی قدم زدنی کوتاه است
با ماه در خیابانی به بلندای شعری از حافظ
خیره در زیبایی محض
و چراغهای اول شب
زندگی همین قدر زیباست که کنارم هستی.
سهم من از شاعر شدن
و دیدن کاجهای حافظیه از دور.
به رغم اینکه زیبایی ات غمگینم می کند.
ماه مهربان!

ما حسرتیم عمو نوسرت!
با آرزوهای عقیم
گرسنه در امپراطوری زیبامان
گرسنه در دل محبوبمان
چپقت را تازه کن
این کوهستان محزون زادگاه ماست
و سفر چیزی از اندوهمان کم نخواهد کرد